۵ نکته که باید دربارهٔ جنگیدن با گناه بدانید

۱. تهدید واقعی است

کتاب‌ مقدس به‌روشنی اعلام می‌کند که ما با وسوسه‌های جدی از سه منبع اصلی مواجه هستیم: جهان، جسم و ابلیس. اینها همگی دشمنانی واقعی و قدرتمند محسوب می­گردند.

نظام دنیا با ما هم­پیمان نیست. ساختار این جهان اغلب به گونه­ای عمل می­کند تا ما را به جهتی خاص سوق دهد. به همین دلیل است که پولس رسول به همۀ مسیحیان هشدار می‌دهد: «همشکل این عصر مشوید» (رومیان ۲:۱۲). همشکل شدن با دنیا از نظر آنچه ارزش می‌نهد، آنچه تحمل می‌کند، و چگونگی تعریف آن از موفقیت، ممکن است از فرهنگی به فرهنگ دیگر تغییر کند، اما همیشه باید در برابر آن ایستاد و همه‌ چیز را با معیار کتاب‌ مقدس آزمود.

علاوه بر این، جسم ما نیز علیه ما می‌جنگد. ما به صورت ذاتی، گناهکاریم و تمایل به روی‌گردانی از خدا و گرایش به سوی شهوات گناه‌آلود داریم. گاهی در معجزۀ تولد تازه، خداوند به ‌فیض خود برخی از تمایلات گناه‌آلود ما را برمی‌دارد، اما بقایای زندگی کهنه همچنان باقی می‌مانند. ما نمی‌توانیم صرفا از دل خود پیروی کنیم و انتظار داشته باشیم ما را به راه درست هدایت کند.

و سپس ابلیس است. کتاب ‌مقدس هشدار می‌دهد که هوشیار باشیم، «هشیار و مراقب باشید، زیرا دشمن شما ابلیس همچون شیری غرّان در گردش است و کسی را می‌جوید تا ببلعد» (اول پطرس ۸:۵).

اگر قاتلی حرفه‌ای مامور کشتن شما می‌شد، پیوسته مراقب می‌بودید، تمام درها را قفل می‌کردید و هر گوشه‌ای را زیر نظر می‌گرفتید. شیطان بسیار نیرومندتر از هر انسانی است. پس باید همواره هوشیار و بیدار باشیم.

۲. وسوسه پیش از آنکه متوجه شویم آغاز می‌شود

اغلب اوقات، سقوط در گناه، ناشی از کوتاهی در اتخاذ تدابیر پیشگیرانه و به‌موقع است. نمی‌توانیم فعالیت‌های عادی زندگی را چنان انجام دهیم که گویی در برابر گناه آسیب‌پذیر نیستیم. در بسیاری موارد، مؤثرترین راهکار برای مقابله با گناه، پیشگیری فعال یعنی دوری کردن از مکان‌ها و فعالیت‌هایی است که ما را به سوی وسوسه سوق می­دهند.

برای برخی، این به معنای مشغول نگه داشتن خود است، زیرا تنهایی همراه با بی‌حوصلگی، آنها را به وسوسه می‌کشاند. برخی دیگر باید از افراد خاصی دوری کنند که تاثیرشان آنها را در مسیر گناه قرار می‌دهد. بعضی نیز به سازوکارهای محافظتی نیاز دارند تا دسترسی به انواع خاصی از محتوا را به طور کامل محدود یا مسدود سازند.

چیزهایی وجود دارند که می‌دانیم هرگز نباید تماشا کنیم، جاهایی که هرگز نباید برویم و زمان‌هایی که هرگز نباید تنها باشیم. هرچند این اشخاص، مکان‌ها یا موقعیت‌ها لزوما به خودی خود گناه‌آلود نباشند، اما درگیر شدن با آنها می‌تواند ما را در برابر وسوسه آسیب‌پذیر کند و در معرض خطر جدی افتادن در گناه قرار دهد.

۳. مبارزه با گناه باید قلب را هدف قرار دهد

عیسی به‌روشنی تعلیم می‌دهد که گناه از درون انسان سرچشمه می­گیرد (متی ۱۹:۱۵). قلب، منشا است؛ بنابراین، در مبارزه با گناه باید انسان درونی را هدف قرار داد. ما باید مراقب باشیم که قلب‌های خود را مطابق کلام خدا پرورش دهیم.

مزمور ۱۱:۱۱۹ این حقیقت را به‌زیبایی بیان می‌کند: «کلام تو را در دل خود ذخیره کرده‌ام، تا نسبت به تو گناه نورزم.»

نویسندۀ مزمور آگاه بود که دل انسان تنها زمانی از گناه در امان می‌ماند که سرشار از کلام خدا باشد. این حقیقت دربارۀ همۀ ما صادق است.

ما نمی‌توانیم صرفا از دل خود پیروی کنیم و انتظار داشته باشیم که ما را به مسیر درست هدایت نماید.

به همین دلیل است که مطالعۀ روزانۀ کتاب‌ مقدس، حفظ آیات و دعا بر اساس کلام خدا تا این اندازه حیاتی است. آنچه به آن می‌اندیشیم، در گفتار و کردار ما بازتاب خواهد داشت. از همین رو پولس رسول می‌نویسد:

«در پایان، ای برادران، هرآنچه راست است، هرآنچه والاست، هرآنچه درست است، هرآنچه پاک است، هرآنچه دوست‌داشتنی و هرآنچه ستودنی است بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید» (فیلیپیان ۸:۴).

⸻

۴. خدای تثلیث ما را قادر می‌سازد

با وجود همۀ وسوسه‌هایی که ما به عنوان مسیحیان با آنها روبه‌رو هستیم، خداوند با ماست. کتاب‌ مقدس می‌گوید آنان که تولد تازه یافته‌اند، «و همۀ ما که با چهرۀ بی‌نقاب، جلال خداوند را، چنانکه در آینه‌ای، می‌نگریم، به صورت همان تصویر، از جلال به جلالی فزونتر دگرگون می‌شویم؛ و این از خداوند سرچشمه می‌گیرد که روح است» (دوم قرنتیان ۱۸:۳).

مسیحیان دارای این وعده هستند: «یقین دارم آن که کاری نیکو در شما آغاز کرد، آن‌ را تا روز عیسی مسیح به کمال خواهد رسانید» (فیلیپیان ۶:۱). همچنین: «زیرا خداست که با عمل نیرومند خود، هم تصمیم و هم قدرت انجام آنچه را که خشنودش می‌سازد، در شما پدید می‌آورد» (فیلیپیان ۱۳:۲).

فراتر از این، به طور خاص به ما گفته شده است:

«هیچ آزمایشی بر شما نیامده که مناسب بشر نباشد. و خدا امین است؛ او اجازه نمی‌دهد بیش از توان خود آزموده شوید، بلکه همراه آزمایش راه گریزی نیز فراهم می‌سازد تا تاب تحملش را داشته باشید» (اول قرنتیان ۱۳:۱۰).

هرچند دشمنانی که با آنها روبه‌رو هستیم قدرتمندند، اما خدای ما نیرومندتر است. روح‌القدسِ او - که عیسی را از مردگان برخیزانید - امروز در بدن‌های ما در کار است. کتاب‌ مقدس به ایمانداران یادآوری می‌کند: «زیرا آن که در شماست بزرگتر است از آن که در دنیاست» (اول یوحنا ۴:۴).

۵. این جنگ تا رسیدن به جلال پایان نمی‌یابد

تا زمانی که به حضور نجات‌دهندۀ خود وارد شویم، باید انتظار داشته باشیم که در جنگی دائمی با گناه به سر ببریم. کتاب ‌مقدس آشکارا می‌گوید: «اگر بگوییم که بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست.» (اول یوحنا ۸:۱).

مبارزه با گناه به این معناست که تمام مدت حضور ما بر روی زمین، دوره‌ای از جنگ روحانی است. هرگز نباید انتظار داشته باشیم که پیش از ورود به آرامی ابدی آسمان، به استراحت کامل برسیم.

با این حال، روزی فرا خواهد رسید که ما کاملا تغییر خواهیم یافت. هنگامی که عیسای مسیح ما را در خانهٔ ابدی خود خوش‌آمد گوید، شبیه او خواهیم بود. در آن لحظه، نبرد به پایان می‌رسد و پیروزی نهایی و کامل نصیب ما خواهد گردید.