مرگ، دشمن مشترک تمام انسان‌‏هاست. انسان از خدا آفریده شده است و فقط می‏‌تواند مرگ و بازگشت به خاک را جدا از مداخله‌‏ی الهی انتظار داشته باشد. رستاخیز عیسی به ایمانداران امید جدیدی می‏‌بخشد. مسیحیان به جای آفریده شدن از خاک و بازگشت به خاک، می‏‌توانند با شادی منتظر پیروز شدن بر مرگ و رسیدن به جلال باشند.

پیروزی عیسی مسیح و پادشاهی او، داستان کل کتاب‌مقدس است. این پیغام در هیچ‏‌کجا مانند کتاب مکاشفه واضح نیست. یوحنا، مسیح را در باب اول پیروز بر مرگ، در باب چهارده دروگر انتقام‌‏گیرنده، و در باب نوزدهم فاتح الهی توصیف می‏کند. بااینحال تعجب‏‌انگیزترین تصویر یوحنا از مسیح در باب پنج است آنجا که نجات‏‌دهنده به‏‌عنوان بره‌‏ی قربانی‌‏شده به تصویر کشیده شده است.

آخرت‌‏‌شناسی، مطالعه‏‌ی «چیزهای آخر» یا زمان‌‏های آخر است. این یکی از پرهیجان‌‏ترین، و درعین حال سخت‌‏ترین زمینه‏‌های مطالعات الهیاتی است. کتاب مکاشفه یکی از مهم‏ترین منابعی است که ما برای درک آخرت‌‏شناسی در اختیار داریم.

عبرانیان، یعقوب، اول و دومِ پطرس، اول تا سومِ یوحنا، و یهودا به رساله‏‌های عمومی معروفند. این نامه‌ها به احتمال زیاد برای دست به دست شدن میان جماعت‏‌های مختلف نوشته شدند نه برای کلیسایی خاص. مشخص کردن مخاطبان اصلی که برخی از این نامه‏‌ها برای آنها نوشته شدند دشوار است، اما هریک از این کتاب‌‏ها به کلیساهای امروزی مرتبط است.

هیچ کتاب دیگری در عهد جدید بهتر از کتاب عبرانیان، انجیل را با عهد عتیق درهم نیامیخته است. نویسنده‌‏ی ناشناخته‏‌ی این رساله در تلاشش برای نشان دادن اینکه مسیح از انبیا، فرشتگان، موسی و کاهنان از نسل لاوی برتر است، از هیچ چیز دریغ نکرده است. درحقیقت تمام مراسم‌‏ها، قربانی‌‏ها، و مقام‌‏های عهدعتیق دورنمایی بودند از شخص و کار عیسی مسیح.

نامه‌های پولس رسول به تیموتائوس و تیطُس به رساله‏‌های شبانی معروفند. پولس این دو نامه را نوشت تا به این دو شبان جوان دستورالعمل‌‏هایی درباره‏‌ی آموزه‏‌ها، اداره‌‏ی امور و معلمان دروغین ارائه کند. این نامه‌ها همچنین جنبه‏‌های بسیار شخصی پولس را آشکار می‌‏کنند. پولس می‌‏دانست که روزهای شهادتش نزدیک است درنتیجه از فرصت استفاده کرد تا قلب و ذهن رهبران کلیسای نسل بعد را شبانی کند.

پولس رسول متحمل زندگی‏‌ای پر از شکنجه و زندان بود. بااینحال حتی هنگامی که به‏‌خاطر اعلام انجیل رنج می‌‏کشید، هنوز هم با نوشتن نامه‌‏هایی به جماعت‏‌های قرن اول در رشد کلیسا مشارکت داشت. چهارتای این نامه‌‏ها که از زندان نوشته شدند، درمجموع رساله‏‌های زندان نامیده می‏‌شوند. نامه‌های پولس رسول دربردارنده‌‏ی برخی از غنی‏‌ترین الهیات پولس و برترین حکمت برای زندگی خداپسندانه هستند.

شهر قُرنتس یکی از بزرگ‏‌ترین مراکز تجاری و تفریحی در شبه جزیره‌‏ی یونان بود. این شهر همچنین در دنیای باستان به مرکز فاحشگی و بی‏‌بندوباری مشهور بوده است. پولس رسول در دومین سفر خدمتی‏‌اش کلیسایی پر از جدال در آنجا برپا می‏‌کند. بااینحال طولی نکشید که پولس گزارش‏‌های ناراحت‏‌کننده‏‌ای درباره‏‌ی جماعت قُرنتس شنید.

کتاب رومیان یکی از باارزش‏ترین و پرخواننده‌‏ترین کتاب‏‌های پولس است. خدا از این رساله‌‏ی بزرگ در زندگی بسیاری از پیروانش استفاده کرد تا توبه و ایمان به ارمغان آورد. برخی از کسانی‏که بسیار تحت تأثیر آن قرار گرفته‏‌اند مردانی همچون قدیس آگوستین، مارتین لوتر، و جان وزلی هستند. پولس رسول عمق شرارت انسان، پیشگامی پرفیض خدا و نتایج محبت بی‏‌پایان او نسبت به قومش را بررسی می‏‌کند.