
کتاب مقدس دربارهٔ چندهمسری چه میگوید؟
3 ژوئن 2026آیا باید به مدرسهٔ الهیات بروم؟
بسیاری از دانشجویان آینده (متقاضیان تحصیل) که با آنها ملاقات میکنم، با این پرسش درگیر هستند: «آیا باید به مدرسهٔ الهیات بروم؟»
برخی از آنان این پرسش را از منظر هدایت الهی مطرح میکنند. آنان در تلاشاند تشخیص دهند که آیا خدا میخواهد آنها به مدرسهٔ الهیات بروند یا مسیر دیگری را دنبال کنند. اما گروهی دیگر بیشتر نگران این هستند که آیا منابع و هزینههایی که برای فارغالتحصیلی لازم است، ارزشش را دارد یا نه. آنان این پرسش را از منظر «بازگشت سرمایه» میپرسند و معمولا چنین بیان میکنند: «مدرسهٔ الهیات چه فایدهای برای من خواهد داشت؟ چه چیزی از آن به دست خواهم آورد؟»
در این مقاله، میخواهم با گروه نخست سخن بگویم؛ یعنی کسانی که درگیر این پرسشاند که خدا از آنان چه میخواهد. گروه دوم را در مقالهای دیگر بررسی خواهم کرد. بنابراین، هدف من در اینجا آن است که مستقیما با کسانی سخن بگویم که میپرسند آیا باید وارد مدرسهٔ الهیات شوند یا خیر. اگر میتوانستید حضوری با من دیدار کنید، این همان مشورتی بود که به شما میدادم.
نخست، شما را تشویق میکنم که به خواستهها و تمایلات قلبی خود توجه کنید. آیا واقعا میخواهید به مدرسهٔ الهیات بروید؟ آیا اشتیاقی در شما برای مطالعه و رشد در شناخت کتاب مقدس، الهیات و تاریخ کلیسا وجود دارد؟ آیا از این اندیشه استقبال میکنید که باقی عمر خود را صرف تعلیم یا نوشتن دربارهٔ حقایق مربوط به ایمان نمایید؟ آیا مشتاق آن هستید که قوم خدا را در فراز و نشیبهای زندگی مسیحی شبانی کنید و در هنگام عبور از «وادی سایهٔ موت» (مزمور ۴:۲۳) در کنارشان گام بردارید؟
اینها تنها بخشی از پرسشهایی بودند که سالها پیش، هنگامی که در جستوجوی ارادهٔ خدا برای زندگیام بودم، از خود میپرسیدم. هنوز به یاد دارم یک روز صبح، هنگام مطالعهٔ کتاب مقدس، ناگهان دریافتم که میخواهم باقی عمرم را صرف مطالعهٔ کلام خدا و تعلیم آن به قوم او کنم.
اگر شما نیز چنین اشتیاقهایی را در خود احساس میکنید، باید به طور جدی رفتن به مدرسهٔ الهیات را در نظر بگیرید. داشتن چنین اشتیاقی، نخستین گام ضروری برای تشخیص آن چیزی است که خدا میخواهد انجام دهید.
اما اگر هنوز از احساس خود مطمئن نیستید، چه؟
در آن صورت، شما را تشویق میکنم که در یک کلاس الهیات شرکت کنید تا ببینید آیا واقعا به آن علاقه دارید یا نه. اگر ممکن است، حضوری و به صورت رسمی برای دریافت واحد درسی شرکت کنید. این کار روشنترین تصویر ممکن را از زندگی یک دانشجوی الهیات و پیشنیازهای آنچه که برای به پایان رساندن یک دورۀ تحصیلی لازم است، به شما خواهد داد.
آیا از مطالعههای تعیینشده و انجام تحقیق لذت میبرید؟ آیا مشتاق شنیدن درسها هستید؟ آیا هنگام گفتوگو دربارهٔ مطالب کلاس با همکلاسیها یا دوستان و خانوادهتان، به وجد میآیید؟ و شاید مهمتر از همه: آیا آن کلاس باعث میشود بخواهید کلاس دیگری نیز داشته باشید؟
دوم، شما را تشویق میکنم با کسانی صحبت کنید که شما را بهتر از همه میشناسند. از آنان بپرسید چه چیزی در شما میبینند. آیا آنان اشتیاقی برای مطالعه و تعلیم کتاب مقدس در شما مشاهده میکنند؟ آیا متوجه توانایی ویژهای در شما برای فهمیدن، به کار بردن و انتقال کلام خدا شدهاند؟ آیا استعدادی برای سادهسازی و قابل فهم ساختن بخشهای دشوار کتاب مقدس در شما میبینند؟ آیا نرمی و دلسوزیای نسبت به قوم خدا در شما مشاهده کردهاند؟
این موضوع یکی از مفیدترین بخشهای مسیر شخصی من بود. همسرم و دوستان نزدیکم همگی به من میگفتند که باید به مدرسهٔ الهیات بروم. هر بار که در کلاس مدرسهٔ یکشنبه تعلیم میدادم یا مطالعهٔ کتابمقدسی را رهبری میکردم، افراد بسیاری پس از آن نزد من میآمدند و مرا تشویق میکردند که این مسیر را دنبال کنم. شبان کلیسایم نیز در این روند نقشی اساسی داشت.
شهادت جمعیِ همهٔ این افراد، تاییدی بود بر آنچه از پیش در درون خود احساس میکردم. این تشویقها به من کمک کرد بفهمم که دیوانه نیستم اگر بخواهم شغلی پردرآمد با آیندهای روشن را ترک کنم و دوباره به تحصیل بازگردم.
اگر در خود اشتیاقی برای رفتن به مدرسهٔ الهیات احساس میکنید، و اگر نزدیکترین افراد زندگیتان نیز شما را در این مسیر تشویق میکنند، من فکر میکنم باید بروید.
لازم نیست پیش از شروع، همه چیز را کاملا روشن و حلشده بدانید. خدا در زمان مناسب به پرسشهای شما پاسخ خواهد داد، و او این کار را از طریق کلاسها، همکلاسیها و استادانتان انجام خواهد داد.
همچنین لازم نیست تمام جزئیات زندگیتان از پیش مرتب شده باشد. خدا در حالی که به جلو حرکت میکنید، برای شما فراهم خواهد کرد.
دعا کنید و با ایمان قدم بردارید. بزرگ بخواهید؛ یا به زبان مزمورنویس:
«دهان خود را نیکو بگشا که من آن را پُر خواهم ساخت» (مزمور ۱۰:۸۱).
به وعدهٔ او اعتماد کنید. با ایمان گام بردارید، نه با دیدن. و در حالی که چنین میکنید، دعای من این خواهد بود که خدای عظیم و پادشاه ما، شما را برای دهههای آینده بهقدرت به کار گیرد، تا همه چیز مایۀ ستایش جلالِ فیض او گردد.

