آیا عیسی کامل بود؟

«هیچ کس کامل نیست.»

این جمله یکی از شعارهای رایج روزگار ماست که به نظر درست می‌آید. همهٔ ما از ضعف‌ها و محدودیت‌های خود آگاهیم و معمولا برای توجیه کاستی‌هایمان از آن به نفع خود استفاده می­کنیم.

با این حال، کتاب مقدس استثنایی برای این قاعده معرفی می‌کند. گاهی نیز این جمله را می‌شنویم که: «تنها یک انسان کامل وجود داشته است.» آن انسان، عیسای مسیح است.

بی‌تردید درست است که عیسی تنها انسان کاملی است که تاکنون زیسته است، اما کتاب مقدس این حقیقت را چگونه و در کجا تعلیم می‌دهد؟ جالب آنکه برخی از آیات نیز می‌گویند که عیسی «کامل گردانیده شد.» پس بیایید کمال عیسی را از منظر کتاب ‌مقدس بررسی کنیم.

پسر الهی خدا

پیش از آنکه دربارهٔ زندگی کامل انسانی عیسی سخن بگوییم، باید این حقیقت را در نظر داشته باشیم که او شخصی الهی و ازلی است. به بیان دیگر، او پسر ازلی خداست (یوحنا ۱:۱). او از ازل در تمامی کمالاتی که ذات و صفات خدا را تشکیل می‌دهند وجود داشته است. او «در هستی، حکمت، قدرت، قدوسیت، عدالت، نیکویی و راستیِ خود، نامتناهی، ازلی و تغییرناپذیر است» (پرسش و پاسخ کوتاه وست‌مینستر، پرسش ۴).

بنابراین، عیسی از آن جهت که پسر الهی خداست، ذاتا کامل است. او به طور مطلق از هر گونه گناه مبراست.

انسانیت کامل عیسی

اما هنگامی که از زندگی کامل عیسی سخن می‌گوییم، منظورمان کمال او برحسب انسانیتش در تجسّد است؛ یعنی کمال طبیعت انسانی او. این حقیقت را می‌توان از جنبه‌های گوناگون بررسی کرد.

نخست، عیسی در گناه آدم شریک نبود. این نکته از آیاتی مانند رومیان 12:5-21 به‌روشنی برمی‌آید. همهٔ انسان‌ها در آدم گناه کردند (رومیان 12:5)، اما مسیح نقطهٔ مقابل آدم است. همان‌گونه که یک گناه موجب محکومیت همهٔ کسانی شد که در آدم هستند، یک عمل عدالت نیز سبب پارساشمردگی همهٔ کسانی می‌شود که در مسیح هستند (رومیان ۱۸:۵-۱۹).

اگر همهٔ انسان‌ها در آدم گناه کردند، اما مسیح پارسایی و حیات را به ارمغان می‌آورد، پس عیسی در شمار «همهٔ» کسانی نبود که در آدم گناه کردند. پارسایی­ای که او به قوم خود عطا می‌کند، از جایگاه یگانهٔ او به عنوان سرِ عهد و نمایندهٔ کاملا پارسا سرچشمه می‌گیرد. این حقیقت با پیام فرشته جبرائیل به مریم نیز هماهنگ است؛ آنجا که اعلام شد فرزندی که از او متولد خواهد شد، «قدوس» و «پسر خدا» خواهد بود (لوقا 35:1).

بنابراین، عیسی هیچ طبیعت سقوط‌کرده‌ای که به سوی گناه متمایل باشد نداشت. او دارای طبیعت انسانیِ بی‌سقوط و بی‌گناه بود و کاملا پارساست.

دوم، عیسی زندگی انسانیِ کاملا مطیعانه­ای را زیست. این موضوع نیز باید در ارتباط با آدم فهمیده شود. نافرمانی آدم به محکومیت انجامید، اما عهد جدید عیسی را آدم دوم و آدم آخر معرفی می‌کند؛ نماینده‌ای که با اطاعت کامل خود، نافرمانی آدم نخست را جبران کرد.

علاوه بر رومیان 12:5-21، روایت وسوسۀ عیسی در انجیل مرقس نیز او را به عنوان آدم جدید ترسیم می‌کند؛ نماینده‌ای که در برابر وسوسه اطاعت می­کند. شاید به همین دلیل است که مرقس از حیوانات وحشی یاد می‌کند، زیرا این تصویر، باغ عدن را به یاد می‌آورد (مرقس ۱۲:۱-۱۳).

همچنین در انجیل لوقا، پس از تعمید عیسی (لوقا ۳:‏22-21)، نسب‌نامهٔ او تا آدم دنبال می‌شود (لوقا ۲۳:۳-۳۸). سپس عیسی در بیابان، در برابر وسوسه‌ها کاملا مطیع باقی می‌ماند (لوقا ۱:۴-۱۳). بدین ترتیب، اطاعت او بار دیگر با هویتش به عنوان آدم جدید پیوند داده می‌شود.

پولس نیز همین حقیقت را در اول قرنتیان ۱۵ تعلیم می‌دهد. عیسی آدم آخر است که به واسطۀ او رستاخیز مردگان تحقق می‌یابد (اول قرنتیان ۲۱:۱۵-۲۲ و ۴۵). رستاخیز عیسی اثبات و تایید پارسایی او پس از مرگ ناعادلانه‌اش بود. از آنجا که او بی‌گناه بود، محکوم شدن و کشته شدنش به عنوان یک مجرم، نهایت بی‌عدالتی بود؛ اما برخاستن او از مردگان نشان داد که اطاعت او کامل بوده است (اول تیموتائوس 16:3). رستاخیز او گواه اطاعت کامل سراسر زندگی زمینی اوست (عبرانیان ۱۴:۲-۱۸).

سوم، هنگامی که رسالهٔ عبرانیان می‌گوید عیسی «کامل گردانیده شد» (عبرانیان 10:2؛ 9:5؛ 28:7)، باید این عبارت را در چهارچوب تاریخ نجات درک کنیم، نه به معنای آنکه ذات یا شخصیت او پیش‌تر ناقص بوده باشد. پسر ازلی خدا ذاتا عاری از هر گونه گناه است و عیسی نیز در تمام زندگی زمینی خود هرگز گناه نکرد.

از این رو، «کامل گردانیده شدن» او به این معناست که ماموریت او به عنوان کاهن اعظم نهایی و کامل، به طور کامل تحقق یافت؛ همان کاهنی که دسترسی بسیار برتر و کامل‌تری به حضور خدا نسبت به همهٔ کاهنان پیشین برای قوم خود فراهم می‌آورد (عبرانیان ۷:۵-۱۰؛ ۱۹:۶-۲۰؛ ۱۱:۹-۱۴؛ ۵:۱۰-۱۴).

عیسی توانست قربانی نهایی را تقدیم کند، زیرا او پسر ازلی خداست که به قدرت حیاتی فنا‌ناپذیر تا ابد زنده است (عبرانیان ۱۵:۷-۲۸). رستاخیز او و راهی که به حضور خدا برای ما گشود، بر کامل بودن قربانی او و در نتیجه بر کمال زندگی زمینی او استوار است.

نتیجه‌گیری

از آنجا که هیچ یک از ما کامل نیستیم، این حقیقت که عیسی کامل است، حقیقتا خبر خوش است. او آدم دوم و آدم آخر است که اطاعت کاملش مبنای پارساشمردگی ماست؛ پارساشمردگی‌ای که تنها از راه ایمان از آن بهره‌مند می‌شویم. حیات جاودان تنها در او یافت می‌شود (یوحنا 4:1؛ 31:20).

او یک انسان معمولی نیست، بلکه پسر ازلی خداست. با این حال، او انسان حقیقی نیز هست؛ خدای انسان‌شده‌ای که آنچه را ما هرگز قادر به انجامش نبودیم، به جای ما به انجام رساند.

او به عنوان کاهن اعظم کامل، تنها واسطه‌ای است که دسترسی کامل و پذیرفته‌شده به حضور خدا را برای قوم خود فراهم می‌کند (عبرانیان 14:10). پس بیایید با اطمینان به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی دریافت کنیم که در زمان نیاز، یاری‌دهندهٔ ما باشد (عبرانیان ۱۴:۴-۱۶).